Logo Stek - vorm
ProDemos2

Weer opstaan

"Ik weet het nog het precies, drie jaar geleden. Het was een drukke dag in buurt-en-kerkhuis Shalom, vol met afspraken en activiteiten. Een van de vrijwilligers kwam naar me toe: 'Je hebt bezoek, ze wachten in de hal.' Ik kon op dat moment geen tijd vrijmaken en vroeg of ze uurtje later konden komen. Ze zijn blijven wachten en toen ik naar hal liep, zag ik Aysin staan, samen met haar man. 'Mijn vrouw komt hier vrijwilligerswerk doen.' Ik vroeg hen waarom ze hier in het buurt-en-kerkhuis kwamen. Hij kende de Voedselbankwinkel Kies!. Ze waren klant geweest nadat ze in de wijk als statushouders een huis toegewezen hadden gekregen. Hij vond het een goede omgeving voor zijn vrouw die voor haar inburgeringscursus 800 uur vrijwilligerswerk moest doen. Daarom waren ze die dag in Shalom op zoek naar mij. Aysin zei al die tijd niets. Ik nodigde hen uit om verder kennis te maken. 

Van bezoeker naar vrijwilliger

Aysin sprak weinig Nederlands en vond het spannend om zelf te praten. In ons gesprek probeerde ik toch contact met haar te maken en te zoeken naar taken die bij haar zouden kunnen passen. Ik legde uit dat we in het buurt-en-kerkhuis Shalom vaker vrijwilligers voor taalstage ontvangen, maar dat het er wel om gaat dat je het werk met je hart doet. Ze knikte. Aysin had alleen de lagere school gevolgd. 'Waar ben je goed in? Wat doe je op een dag?' vroeg ik. Ze vertelde dat haar dag bestond uit schoonmaken, koken, voor de kinderen zorgen, maar die waren al bijna volwassen en weinig thuis. Ik vroeg: 'Maar dan bent u veel alleen thuis?' Aysin huilde.

Kort daarna begon ze als gastvrouw bij het taalcafé, hielp met koffie zetten, klaarzetten en opruimen en deed zelf ook mee aan de taallessen. Langzaam zag ik haar veranderen, opbloeien. Haar Nederlands ging met sprongen vooruit. Nu is ze drie keer per week aanwezig. Ze helpt met koken, ontvangt bezoekers van de voedselbank en het taalcafé, en waar nodig legt ze uit, vertaalt ze of luistert ze. Altijd met een lach op haar gezicht. En ook nadat ze de verplichte uren voor haar inburgering had gehaald, is ze gebleven.

Een plek voor ontmoeting en verandering

In deze veertigdagen tijd voor Pasen moest ik denken aan het verhaal van Aysin. Haar verhaal gaat over weer opstaan. Weer gezien worden. Opnieuw leven vanuit een ander perspectief. In het buurt-en-kerkhuis proberen we een gemeenschap te vormen waarin mensen betrokken zijn, mee kunnen doen en kunnen groeien. Dat lukt natuurlijk niet altijd, niet elk verhaal is een succesverhaal. Maar wat belangrijk is, we blijven naast elkaar staan. Ook als problemen niet te verhelpen zijn of als succes uitblijft om wat voor reden dan ook.

Vrijwilligers als Aysin maken onze gemeenschap. Haar verhaal raakt me iedere keer weer opnieuw als ik naar haar kijk. Ze zit niet meer alleen thuis. Ze is onderdeel van een team. Ze leert. Ze helpt. Ze lacht. Ze hoort erbij."

Heleen Joziasse is Diaconaal Opbouwwerker bij buurt-en-kerkhuis Shalom

Foto ter illustratie