Gemeenschappen in de stad
In onze buurt-en-kerkhuizen proberen we aan gemeenschappen te bouwen met mensen die het geloof in zichzelf en elkaar niet opgeven, die de hoop niet gauw laten varen en die de liefde trouw blijven. Met mensen dus die ons evangeliseren. Gemeenschappen in de stad. Natuurlijk vergeten we soms, hoe dankbaar die taak is en valt het werk ons zwaar. Maar hoe vaak worden we niet opgetild door de manier waarop mensen hun leven ontvangen en aangaan?
In de bijbel gaat het vaak over de armen. Dat zijn dan allereerst de mensen in nood, de mensen die slachtoffer zijn van onrecht. En de bijbel roept ons in vele toonaarden op, om voor deze armen op te komen, om hen te beschermen. Armen zijn ook mensen die gebogen, gebukt door het leven gaan ─ we worden opgeroepen om op te beuren, op te richten. Ook mensen die leven vanuit het besef dat ze hun leven maken noch verdienen, maar dat ze het leven ontvangen – ook zulke mensen worden soms de 'armen' genoemd.
Maria's lofzang
Een bijzondere plek hebben de armen in het lied dat Maria zingt (Lukas 1, 46 ev), als ze weet dat ze in verwachting van Jezus is:
Alle machthebbers stoot Hij van hun tronen,
arme en kleine mensen maakt Hij groot.
Wie honger hebben geeft Hij overvloed,
en rijken stuurt Hij heen met lege handen.
Wie lege handen heeft, kan zich oefenen in ontvankelijkheid. Vanuit deze Lofzang van Maria pleit ik voor een stevige vermogensbelasting en wens ik dit kabinet wat meer evangelische wijsheid toe. En ik blijf het steeds weer oefenen en proeven: leven vanuit dankbaarheid."

Met regelmaat schrijft directeur Derk Stegeman een 'Stekje', over een onderwerp in stad en kerk dat om aandacht vraagt.