"Niemand is meer of minder dan een ander"

Schilderswijk 

De Lukaskerk is inmiddels voor veel mensen een bekende locatie in de Schilderswijk. "Wat de plek bijzonder maakt, is dat als ik hier naartoe loop, er een moslima goeiedag zegt, omdat ze hier net uit de kerk komt. De verschillende soorten mensen die hier in de wijk wonen, en die betrokken zijn bij deze plek, dat is hier natuurlijk echt heel anders dan bijvoorbeeld in het Benoordenhout of Bezuidenhout."

Juist die plek in de eigen wijk is voor Margriet het belangrijkste. "Mensen van de andere kant van de stad zijn hartelijk welkom, maar die moeten vaste bezoeker worden in hun eigen buurt-en-kerkhuis. En niet hier omdat wij nou zo bijzonder zijn. Als het goed zou zijn, is daar ook je eigen sociale netwerk, kom je daar de mensen tegen die je ook op straat tegenkomt. En dat geeft sociale cohesie, denk ik. En als je dan vraagt 'gun je mensen uit het Benoordenhout niet om te weten hoe het in de Schilderswijk is?' Ja, dat gun ik ze. We hebben hier in de wijk de 'Schilderswijk Bewoners Tour'. Die nodigen mensen uit andere wijken uit. En wij kunnen ook naar hun wijken. Het is wel goed om bij elkaar te kijken."

Waar je wieg staat 

Margriet heeft in de Lukaskerk al veel verschillende functies gehad. Nu is ze nog ouderling en lid van het dagelijks bestuur van de kerk. Ze is betrokken bij de klusclub en zingt sinds haar pensionering bij het Mamaverhalenkoor, dat op woensdag oefent in de kerk. Ze is vaak bij het Open Huis en, als het nodig is, ook bij andere activiteiten. "Ik vind het leuk om betrokkenheid te hebben bij de activiteiten die hier doordeweeks zijn. Ik zoek ook altijd wel naar de verbinding vanuit de kerk naar doordeweeks. En dan probeer ik dat dan op zondag ook weer terug te brengen door erover te vertellen.  

Voordat ik hier kwam had ik nergens van gehoord, leefde ik in mijn chique bubbel. En ik weet nog goed dat ik de eerste keer een viering meemaakte met een vluchtelingenherdenking. In het gebed werden de overleden vluchtelingen bij hun naam genoemd. En ik realiseerde me: 'het zijn mensen!'. Dan zit je je meteen dood te schamen, maar als je het niet weet, als je ze niet kent… Als ik al iets zou willen bereiken, is het dat mensen ook gaan inzien dat we allemaal dezelfde mensen zijn. Dat er echt geen verschil is tussen de vluchteling en mij, alleen omdat onze wieg ergens anders heeft gestaan. Als ik dat kan bereiken..., maar dat dat is niet eens m’n doel." 

De kwaliteit van de ontmoeting 

Van betekenis zijn voor bezoekers van de Lukaskerk hoeft niet ingewikkeld te zijn. Het feit dat je er bent is genoeg. "Wat we doen, is vanuit ontmoeting en verbinding. En we doen het omdat we het leuk vinden. Ja, en schoonmaken, dat doen we ook gewoon.

Ik vind het heel bijzonder dat mensen heel vertrouwd met je kunnen omgaan en je dingen vertellen, die ze misschien nog nooit een ander hebben verteld, gewoon omdat je tijd hebt. Het gaat niet om grootschaligheid, dat je mensen binnen moet trekken, het gaat om de kwaliteit van de ontmoeting. En als je het hebt over kwaliteit, dan mag je tijd onderstrepen. Want dat is natuurlijk het fijne hier. We hebben tijd. En dat voelen mensen ook. 

Ik heb zelf ook moeten leren. Bij de maaltijden hadden we een gast die helemaal aan het eind van de tafel ging zitten, weg van ons. Ik probeerde hem heel erg bij het gesprek te betrekken, maar hij wilde niet. En toen dacht ik: 'Ik moet dat ook niet doen. Als hij niet wil, moet ik hem er niet bij halen.' Je mag hier gewoon zijn."