Logo Stek - vorm
Alexander Borst

"Mensen niet veroordelen is de sleutel tot succes"

Alexander Borst (52) zet zich al zijn leven lang in voor zijn medemens in moeilijkheden. Voor Over de Drempel, het project waarin Stek en GGD Haaglanden samenwerken, bezoekt hij al 15 jaar mensen die geïsoleerd zijn geraakt door hun huis vol met spullen te verzamelen. Vaak gaat daarachter een psychisch probleem of een onverwerkt trauma schuil. Ook heeft hij in 2011 Budgetmaatje010 opgericht: een groeiende club professionals die straks, met een gezonde sponsor en 200 vrijwilligers, Rotterdammers uit de financiële schulden gaat helpen.

Alexander: "Mijn hele volwassen leven heb ik al vrijwilligerswerk gedaan. Misschien zelfs wel te veel. Maar toen ik in 2007 met mijn partner in Den Haag ging samenwonen, kroop het bloed kennelijk toch waar het niet gaan kon. Ik meldde me aan voor het project Over de Drempel. Ik vond het vooral een uitdaging om met hoarders te mogen werken, want je komt bij bijzondere mensen over de vloer voor wie je echt wat kan betekenen."

"We maken een plan om licht en lucht te scheppen"

Voor dit werk heb je tact nodig en een zekere omzichtigheid," vertelt Alexander. "Je moet niet te hard van stapel lopen, eerst vertrouwen winnen. Bij de eerste kennismaking probeer je met je cliënt af te tasten wat we met elkaar willen bereiken. Vaak willen mensen een opgeruimd huis, want ze schamen zich daarvoor. Ze zijn erdoor in een isolement geraakt en willen dat er weer familie en vrienden op bezoek komen, die in dat volgeladen huis bij wijze van spreken niet eens op een stoel kunnen zitten of in de overvolle kamer maar amper uit de voeten kunnen.

Eenmaal in het traject, als het vertrouwen in elkaar is gegroeid, maken we samen een plan om zogezegd 'licht en lucht' te scheppen. Volle huizen zijn zeker niet altijd smerig, maar als er huisdieren in het spel zijn vaak wel. Dat zorgt voor overlast bij de buren en die trekken dan nogal eens aan de bel of daar wat aan gedaan kan worden. Waarmee ik wil zeggen dat het in ieders belang is om schoon schip te maken. Stapje voor stapje en soms met horten en stoten. Want veel hoarders willen best een opgeruimde woning, maar waar te beginnen; alle spullen zijn in het begin zogenaamd onmisbaar. Nee, dat kan echt niet weg. Maar wat dan wel? En het hoeft ook niet allemaal in een keer de deur uit. Zo bereik je samen langzaam resultaat, en als de grootste hobbels zijn genomen, zie je de energie bij mensen terugkeren. Trots dat ze weer grip op hun bestaan krijgen, dat ze hun sociale contacten weer kunnen aanknopen. Dat is geweldig om mee te maken met elkaar.

Ik doe niks wat mijn cliënt niet wil, ben voortdurend op zoek naar de motivatie van mensen. Dat is een lang traject en kost veel overtuiging van mijn kant. Wie dit vrijwilligerswerk werk wil doen, moet geduld hebben. Een traject duurt zomaar een jaar. En je moet in staat zijn om je eigen vooroordelen opzij te zetten. Het helpt al als je mensen niet veroordeelt, want verwijten en scheve ogen krijgen ze de hele tijd al.

Over tien jaar doe ik dit 25 jaar. Dat zou een mooie mijlpaal zijn. Maar daar doe ik het niet om, het is uitdagend, eervol en dankbaar werk."