Kiezen voor mensen
Wie ook geholpen worden, zijn mensen die dak- of thuisloos zijn. Marjon vertelt dat de laatste Ethos-telling aantoont dat de groep dak- en thuislozen veel groter is dan altijd werd gedacht. "We hebben allemaal zo'n soort beeld van een zwerver, met zijn rugzak, die er sjofel uitziet en die onder de brug of in het bos slaapt. Maar er zijn ook heel veel mensen die van bank naar bank gaan. Dat betekent dat de rest van de leefgebieden ook on hold komen. Werk lukt vaak niet meer. Persoonlijke verzorging en voeding komen in het in het gedrang. Je netwerk, het onderhouden van sociale contacten: het wordt allemaal steeds moeizamer. Sommige mensen worden in de omgang onaangenaam. In de tijd dat ik voor het Straatpastoraat werkte, heb ik geleerd dat juist díe mensen het heel slecht hebben. De mensen die dankbaar zijn en nog goed kunnen communiceren, zijn we bereid te helpen. Maar juist de mensen die niet aangenaam zijn, daar moet je eigenlijk het meest voor kiezen. Die zijn ook zo gewórden, dat zijn ze niet in oorsprong."
Het perspectief zijn
Waar maken Marjon en Tamme zich het meeste zorgen over, als ze kijken naar de mensen wiens verhalen zij horen? Voor Marjon zijn dat mensen zonder verblijfsdocumenten en met kinderen. "Als je alleenstaand bent, heb je alleen maar verantwoordelijkheid voor jezelf. Maar met kinderen ben je zo kwetsbaar. En kinderen zelf zijn natuurlijk ook kwetsbaar." Tamme denkt na. "Waar ik me zorgen over maak is dat mensen het niet redden. Dat ze doodgaan van ellende om dat zo maar te zeggen. Dáár wil ik niet verantwoordelijk voor zijn. Dat kunnen we toch niet maken in onze samenleving?"
Is er dan ook reden tot hoop? Marjon: "Toen ik hier net werkte ging het er altijd over of mensen perspectief hadden, maar dat we ook moesten kijken naar de schrijnendheid van de situatie. Ik raakte daar volledig van in de knoop. Want er zijn een heleboel situaties waar eigenlijk geen perspectief is, maar die wel heel schrijnend zijn. Mijn manager zei: 'probeer het een beetje van je af te schrijven, wat jij daar nou van vindt.' Uiteindelijk was mijn conclusie dat soms een situatie zo schrijnend is dat wij zelf het perspectief zijn. Dat wij de situatie tijdelijk kunnen verlichten, dat we mensen even verlossen van de stress waarin ze leven."
Tamme: "Het komt voor dat er mensen zijn waar alle ellende van de wereld in één persoon is samengebald. Alle ellende die je kunt bedenken hebben ze achter de kiezen. Prostitutie, mishandeling, noem maar op. En dat die mensen zich dan toch nog staande weten te houden, daar verbaas ik me wel eens over. Dat geeft mij het meeste hoop. Dat er toch uitzicht is voor mensen, hoe dan ook. Daar blijf ik op hopen."
Meer weten?
Bij Financiële Hulp kan een maatschappelijke en kerkelijke instelling in Den Haag een bedrag aanvragen voor een cliënt, als die in broodnood is, geen geld heeft om eten te kopen. Er kan tot € 250,- aangevraagd worden. Als er meer geld nodig is, kan de Commissie Bijstandszaken een aanvraag in behandeling nemen, van maximaal € 1.400,-. De hulpverlenende instelling helpt mensen tegelijkertijd op andere leefgebieden, als dat nodig is.
Uniek aan de hulp is dat Stek contant geld kan geven. Marjon: "Mensen zonder documenten kunnen bijvoorbeeld geen bankrekening openen. En soms staan mensen zo rood, dat als wij geld zouden storten, dat dat alleen maar in een bodemloze put komt en dat ze niet acuut geholpen kunnen worden."
Marjon zit namens Stek in de Cliëntenraad Sociaal Domein van de Gemeente Den Haag. Daar adviseert ze over de uitvoering van de armoederegelingen. Ook heeft ze regelmatig contact met hulpverleners en adviseert ze onder andere. "We denken graag mee. Dus schroom niet om gewoon te bellen en te overleggen. Wij hebben bepaalde voorwaarden, maar er zijn vaak nog zoveel dingen te bedenken."