Kerkasiel - Waardoor een beweging ontstaat die gaat stromen...

Liesbeth Timmers

De nacht duurt niet eens lang. Op het stilste moment zijn we met 3, maar al snel voegen er weer 4 mensen bij. We wisselen liederen, bijbel- en andere teksten, gebeden, ontsteken van kaarsen, stilte en zegenbede af met gesprek en spontaan ingebrachte muziek. Na zo’n 3 uur komen er twee studentes binnen die net komen van een borrel van een enigszins evangelische studentenvereniging. “Die krijg ik niet mee met Huub Oosterhuis.” gaat er meteen door mij heen. Dus ik gooi het roer om. We gaan in gesprek over wat ons beweegt hier te zijn, en ik vraag uit welke liederen zij inspiratie putten. “Zijn hier opwekkingsbundels?” vraagt er één. Ja, die heb ik zien liggen. het is niet ‘mijn’ repertoire, maar ik wil ruimte maken voor hun inbreng. Ik pak de bundels en nodig hen uit liederen te kiezen en voor te zingen. En we zingen allemaal mee, en praten tussendoor over waarom een lied iemand aanspreekt. Daartussen bidden we en steken kaarsjes aan. Ineens is het 6.00 uur. Ik ga – en zij blijven...

Ik eet en drink nog even wat en mijmer na. Wat was dit bijzonder. Zo verbonden met elkaar, met de mensen die er voor en na vieren, met de Eeuwige. Hier vloeien verschillende liturgische tradities in elkaar over, zitten mensen van ‘onkerkelijk geworden’ tot ‘traditioneel kerkelijk’ en alles daar tussenin als spontane en vloeiende kerkgemeenschap bijeen, soms zeker, soms tastend samen vierend. De aanleiding is schrijnend, maar dat dit kan, dat dit ís, is zo mooi. Ik verlaat Bethel in de voelbare wetenschap dat de kerkdienst doorgaat… Hoe het op de langere termijn verder zal gaan, zal de toekomst leren, maar al dit goede dat er tot nu toe is geweest is niet meer uit te wissen… Niet eens zo heel moe ga ik naar huis. Ik had dit niet willen missen.

Managementassistent Liesbeth Timmers ging voor in de doorlopende kerkdienst in buurt-en-kerkhuis Bethel. Deze viering is sinds vrijdag 26 oktober aan de gang. Hiermee wordt kerkasiel verleend aan de familie Tamrazyan, die al negen jaar in Nederland woont, twee keer toestemming kreeg van de rechter om hier te blijven en nu toch met uitzetting bedreigd wordt. Meer informatie op:  www.protestantsekerkdenhaag.nl

Foto: Maarten Boersema